top of page

Frankrijk

  • 24 feb
  • 2 minuten om te lezen

Als ik het me goed herinner

klommen we tot de eerste

verdieping van de ijfeltoren 

en daalden we toen weer af


Niet omdat onze benen niet 

meer konden maar omdat de

ultieme top bereiken nooit een 

doel was voor ons beiden


En jij zei dat het uitzicht ook vanaf daar al prachtig was


Als ik het me goed herinner

stond de Notre Dame in de steigers

toen ik haar eindelijk aanschouwde 

in, dus niet, haar volle glorie


Toch bracht het me terug

naar de uren voor de televisie

waar ik als kleiner kind zo was bevangen 

door de klokkenluider van Walt Disney 


En jij zei dat hij nu veel makkelijker in de torens zou kunnen klimmen 


Als ik het me goed herinner

kon ik niet slapen in de nachttrein

naar Marseille, ookal mocht ik vanzelfsprekend

in het bovenste stapelbed


Waar was Doerak eigenlijk?

of had je hem toen nog niet?

we reisden naar je tweede thuis

naar het hart van jou en Joselien


En jij zei dat je ooit in Frankrijk zou gaan wonen en dat ik dan altijd welkom was


Zal ik je herinneren zoals je was?

toen op de Sablière in die tent

en hoe je later steeds meer op 

oma Jack ging lijken?


Zal ik spijt hebben dat ik je man

niet zo graag mocht en dat ik niet

naar je toekwam toen hij dat stomme

ongeluk kreeg en later overleed?


Ik had willen zeggen dat ik hoopte dat het weer zou worden zoals vroeger


Ik wil niet herinneren

dat ik je vandaag misschien

voor de laatste keer ga zien


Ik wil terug naar Frankrijk 

waar we nog wisten wat we

tegen elkaar zeggen moesten 


Ik wil piano spelen en 

Doerak knuffelen tot we

weer in vroeger leven

ik wil tante Friedel

in Parijs 


Ik wil woorden uitvinden

die je raken en geruststellen 

maar ik val stiller dan de stilte

in voltooid verleden tijd


bottom of page