Frankrijk
- 24 feb
- 2 minuten om te lezen
Als ik het me goed herinner
klommen we tot de eerste
verdieping van de ijfeltoren
en daalden we toen weer af
Niet omdat onze benen niet
meer konden maar omdat de
ultieme top bereiken nooit een
doel was voor ons beiden
En jij zei dat het uitzicht ook vanaf daar al prachtig was
Als ik het me goed herinner
stond de Notre Dame in de steigers
toen ik haar eindelijk aanschouwde
in, dus niet, haar volle glorie
Toch bracht het me terug
naar de uren voor de televisie
waar ik als kleiner kind zo was bevangen
door de klokkenluider van Walt Disney
En jij zei dat hij nu veel makkelijker in de torens zou kunnen klimmen
Als ik het me goed herinner
kon ik niet slapen in de nachttrein
naar Marseille, ookal mocht ik vanzelfsprekend
in het bovenste stapelbed
Waar was Doerak eigenlijk?
of had je hem toen nog niet?
we reisden naar je tweede thuis
naar het hart van jou en Joselien
En jij zei dat je ooit in Frankrijk zou gaan wonen en dat ik dan altijd welkom was
Zal ik je herinneren zoals je was?
toen op de Sablière in die tent
en hoe je later steeds meer op
oma Jack ging lijken?
Zal ik spijt hebben dat ik je man
niet zo graag mocht en dat ik niet
naar je toekwam toen hij dat stomme
ongeluk kreeg en later overleed?
Ik had willen zeggen dat ik hoopte dat het weer zou worden zoals vroeger
Ik wil niet herinneren
dat ik je vandaag misschien
voor de laatste keer ga zien
Ik wil terug naar Frankrijk
waar we nog wisten wat we
tegen elkaar zeggen moesten
Ik wil piano spelen en
Doerak knuffelen tot we
weer in vroeger leven
ik wil tante Friedel
in Parijs
Ik wil woorden uitvinden
die je raken en geruststellen
maar ik val stiller dan de stilte
in voltooid verleden tijd
