Frankrijk

Vorige week was ik op bezoek bij mijn lievelingstante. En hoewel de concurrentie voor die titel niet heel groot is, ze heeft die benaming meer dan verdiend.

Ik ben nooit goed geweest in afscheid nemen. Nadat ze zich met veel moeite uit bed had gehesen om nog een peukie met me te roken in de tuin van haar nieuwe huis, zeiden we bij het weggaan "tot de volgende keer". Die volgende keer kwam niet en we gaan nooit meer naar Parijs.

Ik moest dit gedicht die dag zo'n 4 x voorlezen. Eerst voor haar, toen voor een vriendin, voor de schoonmaakster, en voor haar zoon die dus mijn neef is. "Nog één keertje" zei ze dan, al was ze een beetje gepikeerd over de zin waarin ik de gelijkenis benoem met oma.

Ik lees het volgende week nog één keer voor om haar de juiste kant op te sturen. Treinen hoeft niet meer.

Slaap zacht lieve tante Friedel. Ik hoop dat je voor eeuwig droomt over jouw Frankrijk.

Frankrijk

Als ik het me goed herinner

klommen we tot de eerste

verdieping van de Eiffeltoren

en daalden we toen weer af

Niet omdat onze benen niet

meer konden maar omdat de

ultieme top bereiken nooit een

doel was voor ons beiden

En jij zei dat het uitzicht ook vanaf daar al prachtig was

Als ik het me goed herinner

stond de Notre Dame in de steigers

toen ik haar eindelijk aanschouwde

in, dus niet, haar volle glorie

Toch bracht het me terug

naar de uren voor de televisie

waar ik als kleiner kind zo was bevangen

door de klokkenluider van Walt Disney

En jij zei dat hij nu veel makkelijker in de torens zou kunnen klimmen

Als ik het me goed herinner

kon ik niet slapen in de nachttrein naar Marseille

ookal mocht ik vanzelfsprekend

in het bovenste stapelbed

Waar was Doerak eigenlijk?

of had je hem toen nog niet?

Jij en ik reisden samen naar je tweede thuis

naar het hart van jou en Josseline

En jij zei dat je ooit in Frankrijk zou gaan wonen en dat ik dan altijd welkom was

Zal ik je herinneren zoals je was?

toen op de Sablière in die tent

en hoe je later steeds meer op

oma Jack ging lijken?

Zal ik spijt hebben dat toen je met Pieter trouwde

ik je niet meer zoveel zag en dat ik niet

naar je toekwam toen hij dat stomme

ongeluk kreeg en later overleed?

Ik had willen zeggen dat ik hoopte dat het weer zou worden zoals vroeger

Ik wil geen herinneringen maken

aan vandaag, aan misschien

de laatste keer dat ik je zie

Ik wil terug naar Frankrijk

waar we nog wisten wat we

tegen elkaar moesten zeggen

Ik wil piano spelen en

Doerak knuffelen tot we

weer in vroeger leven

ik wil terug naar de

voltooid verleden tijd

Ik wil woorden uitvinden

die je raken en geruststellen

ik wil tante Friedel

in Parijs