Vorige week was ik op bezoek bij mijn lievelingstante. En hoewel de concurrentie voor die titel niet heel groot is, ze heeft die benaming meer dan verdiend. Ik ben nooit goed geweest in afscheid nemen. Nadat ze zich met veel moeite uit bed had gehesen om nog een peukie met me te roken in de tuin van haar nieuwe huis, zeiden we bij het weggaan "tot de volgende keer". Die volgende keer kwam niet en we gaan nooit meer naar Parijs. Ik moest dit gedicht die dag zo'n 4 x voorlezen.

"Dat duurt echt kankerlang!" schalde ze door de slapende Blekerstraat beamend wat haar beste vriendin zojuist gesteld had: als je nieuwe vriendje op vakantie is duren 14 hele dagen blijkbaar ziekmakend eindeloos Ik denk meteen aan mijn tante aan haar agressieve uitzaaiingen haar morfinepleisters en haar teringsterke wil nog even door te gaan Erg kankerlang zal zij niet meer in leven blijven en zal zij zich voegen bij haar wijlen man Gelukkig wordt er in de veel te late nachte

Bij ons thuis heerst de filosofie: kleine hapjes en kleine stapjes. Dat laatste spreekt waarschijnlijk voor zich. Dat eerste slaat op mijn drang mijn lief soms te bijten, wanneer mijn gevoel voor hem zo groot is dat ik hem op wil eten of pijn wil doen. Wanneer een gevoel van affectie te groot is, is opeten of pijn doen een logisch gevolg. Althans, dat vind ik. Hij zegt dan, terwijl ik, iets te hard bijtend, op zijn oor knabbel; "kleine hapjes." De kleine stapjes zijn voor vel

In de kroeg gebeurt het waar ik bakjes pasta ruil tegen glazen rode wijn Aan de bar heeft de lieve elektricien die naar eigen zeggen een moeilijke onderlaag heeft het over de tattoo artiest waarvan een vriend weet te vertellen dat hij ook graffiti spuiter is en dat hij onlangs verhuisde van de stad naar Appingedam  want alleen dáár vind je ze nog: lege muren en lege lijven Tegen tweeën zeg ik tegen de barvrouw  na een gesprek over vriendschap  en moeilijke klandizie dat ze no

Ik las ooit dat de tarantula haar partner doodt nadat hij haar bevrucht heeft Ik vergelijk hem met die vrouwtjesspin die kreeg wat ze wilde en daarmee letterlijk over de lijken van haar dierbaren ging Zijn web is inmiddels dichtgesponnen  met leugens van dik, stroperig spinnenrag  en ik zie de insecten landen zich vaster worstelen in de lompe draden en tevergeefs naar adem happen Ik heb met ze te doen de grote, zwarte vliegen in zijn martelbank "Hij kan niet anders - het zit

De stand van zaken stond me tegen dus terwijl ik naar mijn op één na eerste lievelingsmens reisde keek ik uit het smoezelige raampje van de intercity naar den Haag centraal Daar zag ik haar in volle glorie de koningin van de zwaartekracht haar rondingen wulps en haar licht gedegen En toen begreep ik weer mijn zelfverzekerde neigingen mijn hang naar dagen van weleer mijn volle waan

Voor N. Ik bood hem mijn glitterbroek aan om te dragen op zijn debuut in de gaybar maar na enig overleg besloten we dat zijn vrouwelijke...

Ik liep gisteren langs de poster. De aankondiging van de campagne had ik al voorbij zien komen op de socials. "Wij eisen de nacht op",...

Ik weet niet hoe mensen sterven want het brood is in de bonus bij de super om de hoek Ik weet niet hoe kinderen honger hebben want ver...