Er zijn dingen die ik niet deel. Dingen die ik angstvallig voor mezelf houd, omdat het delen ervan zoveel onzekerheid, twijfel en angst oproept dat je er niet aan kan of mag tornen. Dingen die uitsluitend bedoeld zijn voor de oren van mijn traumatherapeute; niet omdat de impact van het delen bij haar minder is, maar omdat ik al enkele jaren besloten heb dat ik wil helen, en daarom dus moet delen. Helen is delen. En dat gaat met moeite. Niet elk trauma is gewelddadig. Niet elk

Ik twijfel over het publiceren van deze blogpost. Hij staat al een aantal dagen in mijn lijst van concepten. Van de bassist kreeg ik een soortgelijk, hoopvol verhaal. Misschien zijn er meer van die verhalen? Heb je die een? Bericht me dan. Mijn beste vriend zei laatst dat als hij iets van mij geleerd heeft, het is dat je met diagnoses kan leren leven. Ik heb diagnoses altijd gezien als uitdagingen. Mankementen die je, als je een beetje pech hebt, gegeven worden bij je geboort

Gisterenochtend ontving ik via LinkedIn een bericht van een vrouw uit mijn geboorteplaats. Ze schreef me dat ze zich weer eens had afgevraagd hoe het met me ging. Ik had geen flauw idee wie ze was. Ik googlede haar, scrolde door haar foto's op facebook. Ze had ongeveer dezelfde leeftijd als ik, en ze woonde, inderdaad, nog in Noord-Brabant. Verder bleef elke vorm van herkenning uit. 's Middags had ik het erover met een vriendin, en besloot ik haar terug te schrijven. Ik zei d

Bij ons thuis heerst de filosofie: kleine hapjes en kleine stapjes. Dat laatste spreekt waarschijnlijk voor zich. Dat eerste slaat op mijn drang mijn lief soms te bijten, wanneer mijn gevoel voor hem zo groot is dat ik hem op wil eten of pijn wil doen. Wanneer een gevoel van affectie te groot is, is opeten of pijn doen een logisch gevolg. Althans, dat vind ik. Hij zegt dan, terwijl ik, iets te hard bijtend, op zijn oor knabbel; "kleine hapjes." De kleine stapjes zijn voor vel

Ik liep gisteren langs de poster. De aankondiging van de campagne had ik al voorbij zien komen op de socials. "Wij eisen de nacht op",...

Tijdens de lange treinrit naar de randstad rustte ik mijn hoofd afwisselend tegen de warmte van mijn lief en de koude van het beslagen...

In de dagen dat het slecht, of minder, gaat, zoek ik naar gelijkgestemden. Vanuit dat verlangen kwam ik de laatste week in de diepste...

De plant in de wachtruimte is flink gegroeid. De laatste keer dat ik hier zat zag het ding eruit alsof hij elk moment zou kunnen sterven....

Vorige week trof ik een vriend voor een verse muntthee-date. Die vriend is tevens iemand die je mijn oude werkgever zou kunnen noemen, in...

Vader zegt vaak: ik ben trots op je. Het doet mij denken aan het vogeleiland in het stadsbos in de woonplaats van mijn ouders, waar ik...