Gisterenochtend ontving ik via LinkedIn een bericht van een vrouw uit mijn geboorteplaats. Ze schreef me dat ze zich weer eens had afgevraagd hoe het met me ging. Ik had geen flauw idee wie ze was. Ik googlede haar, scrolde door haar foto's op facebook. Ze had ongeveer dezelfde leeftijd als ik, en ze woonde, inderdaad, nog in Noord-Brabant. Verder bleef elke vorm van herkenning uit. 's Middags had ik het erover met een vriendin, en besloot ik haar terug te schrijven. Ik zei d

Bij ons thuis heerst de filosofie: kleine hapjes en kleine stapjes. Dat laatste spreekt waarschijnlijk voor zich. Dat eerste slaat op mijn drang mijn lief soms te bijten, wanneer mijn gevoel voor hem zo groot is dat ik hem op wil eten of pijn wil doen. Wanneer een gevoel van affectie te groot is, is opeten of pijn doen een logisch gevolg. Althans, dat vind ik. Hij zegt dan, terwijl ik, iets te hard bijtend, op zijn oor knabbel; "kleine hapjes." De kleine stapjes zijn voor vel

Ik liep gisteren langs de poster. De aankondiging van de campagne had ik al voorbij zien komen op de socials. "Wij eisen de nacht op",...

Tijdens de lange treinrit naar de randstad rustte ik mijn hoofd afwisselend tegen de warmte van mijn lief en de koude van het beslagen...

In de dagen dat het slecht, of minder, gaat, zoek ik naar gelijkgestemden. Vanuit dat verlangen kwam ik de laatste week in de diepste...

De plant in de wachtruimte is flink gegroeid. De laatste keer dat ik hier zat zag het ding eruit alsof hij elk moment zou kunnen sterven....

Vorige week trof ik een vriend voor een verse muntthee-date. Die vriend is tevens iemand die je mijn oude werkgever zou kunnen noemen, in...

Vader zegt vaak: ik ben trots op je. Het doet mij denken aan het vogeleiland in het stadsbos in de woonplaats van mijn ouders, waar ik...

Voor het eerst sinds lange tijd woedt de behoefte om te schrijven. Niet vanuit mijn werk, de maandelijkse blog over psychische ...

Ik vraag me af of er mensen zijn die bij het lezen van de titel van dit stuk meteen weten waar het over gaat. Eigenlijk heb ik mij mijn...