Rekel.

Het rakelt op water stroomt weer opwaarts mijn huid tekent het beton nog voordat het begon


Ik mis je adem Ik mis het geweld Ik mis mijn nichtjes Ik mis verstand - het misverstand


Het komt neer op dat ik niks meer mis


Behalve dan misschien de klamme lijven onder dekens die nog winterwaardig zijn


Ik voel de handen nog elke dag en neem afstand van de jouwe


Hier denk ik aan wanneer ze mijn bestaan weer aan de wereld rijgen


Jouw proces is heilig en het mijne kan de tyfus krijgen