Stopweek
- Kris Vesseur
- 15 mrt
- 1 minuten om te lezen
De dagen zijn zo breekbaar
als te dun geblazen glas
en ik ben te onhandig
met mijn olifantenpas
Ik manoeuvreer er tussendoor
oplettend niets te raken en te breken
maar het regent scherpe scherven
van de te vroeg gebroken weken
Huilen doe ik om het minste
de ratio en rede die ik verlies
ik ben dus toch zo'n godvergeten vrouw
want ik word boos om vrijwel niets
Ik tel de glazen dagen af
tot ik, of iemand, mij herkent
en wie het als 'een ongemak' bestempelt
is dus overduidelijk een vent