We glijden de nacht in: de avond die als een soort van speeltoestel het na-twaalven inluidt met een bons onderaan Het hele feest was...

Straks als ik nog niet dood ben zal de aarde mij omarmen zal het zand dat alles overspoelde rust en ruimte bieden Straks als ik nog niet...

De dromen zijn jaloersmakend maar ik heb de controle want ik heb jou En in een huid die niet de mijne is raak ik je aan in mierzoet...

Hier in de diepte van mijn onschuld poog ik me te bewijzen terwijl alle vingers wijzen naar een ander naar elkaar en bovenal naar mij...

Als ik een web weef ben jij er dan om mij te ontrafelen misschien? Troost mij niet het zijn mijn gedachten en mijn denken kan je toch...

Hoe mensen met je omgaan bij te heftige gevoelens bij te stormachtige hoofden bij te lang kwakkelen aan- of doormodderen bij te lang ziek...

Ik droom steeds over nectarines en Japanse kersenbloesem Je verzekert me dat met deze dag niets mis is, een leugen even zoet als gerijpt...

Week mij losser van de uren in verbinding met een ander We manen de kalmte met bier, muziek en bitterballen Ik wil, misschien, nog één...

Wanneer de gesprekken richting weersverwachting neigen - de was wordt binnengehaald en we klagen over de warmte - zeg jij dat je gelukkig...

Je bent zo wispelturig als je aan- of je afwezigheid En ik zing door de pijn heen: op alle vlakken weerbaar en toch denk ik er weer aan...